Schadevergoeding voor zinloze studie-uren

6 september 2018Aansprakelijkheid Door: Mees Bloembergen

student nyenrode rechtszaak Van Till

Een man spendeerde maar liefst 2678 uur aan een E-MBA-opleiding aan Universiteit Nyenrode. Pas na vijf jaar kwam de teleurstellende mededeling dat zijn studie niet de gewenste MBA-titel zou opleveren. Hij stapte met succes naar de rechter voor een schadevergoeding voor onder meer het verlies van zijn vrije tijd (de uren die hij in zijn studie had gestoken).

De opleiding aan Nyenrode waaraan de man in 2009 begon, is de Executive Master of Business Administration Procurement Management. Hem was bij aanvang van de studie verzekerd dat het afronden ervan hem de gewenste MBA-titel zou opleveren. Vijf jaar lang offerde hij zijn avonden en zaterdagen op om naast zijn fulltime baan te studeren.

MBA-titel Nyenrode

Nadat echter eind 2013 de Rector Magnificus hem informeerde dat zijn inspanningen geen MBA-titel zouden opleveren, beëindigde hij de studie in de loop van 2014. Vervolgens spande hij in 2017 een rechtszaak aan tegen Nyenrode. Daarin eiste hij allerlei vormen van schadevergoeding, waaronder één in het oog springende: vergoeding voor het verlies van vrije tijd.

Rechtszaak

Van Till Universiteit Breukelen rechtszaak schadevergoedingDe man stelde tijdens de rechtszaak dat hij de studie slechts volgde omdat zijn werkgever waarde hecht aan de bijbehorende titel, níet vanwege ongebreidelde interesse in de zaken die aan bod komen. Kortom, hij zou de studie nooit zijn gaan volgen als hij vooraf had geweten dat dit geen MBA-titel zou opleveren.

Schadevergoeding

Mede in het licht daarvan meende hij dat het verlies van de vrije tijd, bestaande uit thuisstudie en het reizen naar en volgen van colleges in Breukelen, voor vergoeding in aanmerking kwam. In deze tijd had hij allerlei andere (leukere) dingen kunnen ondernemen. Hij onderbouwde zijn betoog door andere voorbeelden uit de rechtspraak op te noemen. Zo kan ook vertraging bij vliegreizen tot een schadevergoeding leiden.

De rechtbank Noord-Holland volgde deze stellingname. De student verdiende vergoeding voor het inleveren van zijn vrije tijd. Die heeft hij namelijk geïnvesteerd in het volgen van de studie en dit is door de tekortkoming van Nyenrode niet doeltreffend geweest.

Waarde van vrije tijd

De vraag die volgde, is hoeveel één uur vrije tijd eigenlijk redelijkerwijs ‘waard’ is. De eiser haakte aan bij een rechtseconomische analyse van Louis Visscher (hoogleraar aan de Erasmus Law School) uit 2012, waarin is gesteld dat vrije tijd €1,54 tot €3,69 per uur netto waard kan zijn. Door vermenigvuldiging van de 2678 uren met het meest voordelige tarief van €3,69 kwam eiser uit op een totale schade van €9881 netto, vermeerderd met wettelijke rente.

Toewijzen vordering

De rechtbank volgde deze gedachtegang. Toch werd niet de gehele vordering toegewezen. De opleiding is weliswaar niet afgerond, maar het gevolgde gedeelte is wel degelijk van waarde geweest voor de man. Daarom meende de rechtbank dat slechts 50 procent van het bedrag kan worden gezien als schade.

Van de helft die hierna overblijft werd nog eens 10 procent afgetrokken. De rechtbank redeneerde als volgt: stel dat de man wél een MBA-titel had kunnen krijgen voor het voltooien van de opleiding, dan schatte de rechtbank de kans op 10 procent dat de man wegens andere omstandigheden zijn studie niet zou hebben afgerond.

Slotsom is dat de eiser voor het verlies van vrije tijd volgens de rechter een vergoeding verdiende van € 4.446 netto, te vermeerderen met wettelijke rente.

Is de uitspraak terecht?

Daarover zijn de meningen verdeeld. Dat is ook niet vreemd. Niet eerder kende een rechter dit soort schadevergoeding toe, de uitspraak is wat dat betreft baanbrekend. In elk geval blijkt dat een zorgvuldig opgebouwde dagvaarding met goed doordachte onderbouwing van alle schadeposten kan leiden tot een gunstig resultaat van een procedure.

Heeft u hulp nodig bij het opeisen van schadevergoeding? Neem dan contact met ons op!